Herpeswirusy

Jeśli chodzi o diagnostykę ospy wietrznej i półpaśca stosowane są podobne metody jak w przypadku wirusa opryszczki pospolitej (HSV).

Pomocne są między innymi testy serologiczne. Także test radioimmunologiczny (RIA) przydaje się przy diagnozowaniu zakażenia VZV.

Co prawda mikroskop elektronowy nie umożliwia odróżnienia VZV od HSV, ale pozwalają na to testy immunofluorescencyjne.

Warto dodać kilka słów na temat uodpornienia na zakażenia wirusem VZV. Uodpornienie może być zarówno czynne, jak i bierne.

Pierwszym rodzajem jest żywa atenuowana szczepionka VZV, która zalecana jest wszystkim dzieciom począwszy od 1. roku życia. Wyniki jej stosowania są zadowalające.

W celu zapobiegania zakażeniu, a także w ciężkich przypadkach choroby można zastosować uodpornienie bierne, przygotowane z surowic dawców z wysokimi mianami przeciwciał przeciw VZV. Preparatem tym jest gamma-globulina przeciw półpaścowi (ZIG). Najczęściej podaje się ją osobom z upośledzeniem odporności i powinno się to odbyć jak najwcześniej - najlepiej w ciągu czterech dni od kontaktu z chorobą.